Supplicatio

I. Supplicatio: Eski Roma dininde, iyi ya da kötü toplumsal olayların ardından düzenlenen ayin.

Bu ayin sırasında halk tanrıların huzuruna çıkabilirdi.

Yüksek yerlere yerleştirilen tanrı heykel ya da simgelerinin önünde insanlar tanrılara tapınırlardı.

Zaman zaman da lectisterniumla (bkz. Lectisternium) birlikte düzenlenirdi. Başlangıçta 1-5 gün süren supplicatio 50 güne kadar çıkarılmıştır.

II. Supplicatio: Roma'da toplumsal şükran günü.

Bu günlerde bütün tapınakların kapıları açılarak insanların tanrı heykellerinin yanına kadar girmelerine izin verilirdi. Tanrı heykelleri ya da kutsal simgeleri yüksek yerlere yerleştirilir, insanlar bunların önünde ya diz çöker ya da Yunanlılar gibi yere kapanırdı. Bazen supplicatio, kefaret ödemek amacıyla lectisterniumla birlikte düzenlenir, bunlarda yiyeceklerle donatılmış masaların önüne tanrı çiftlerinin tasvirleri konurdu. Önceleri 1-5 gün süren supplicatio daha sonra 10, 20 hatta 50 güne kadar uzatılmıştır.

İki türü vardı.

1. Büyük zaferlerden sonra zaferi kazanan komutanlar için yapılan şükran sunuları.

Pompeius'un Mithridates'e karşı kazandığı zaferden sonra on gün; Caesar'ın Belçika zaferinden sonra on beş gün süren şükran sunuları yapılmıştır.

2. Ülke tehlikedeyken insanların tanrıların öfkesini gidermek için yaptıkları şükran sunuları.