Ubeyd (veya Obeyd) Kültürü, Mezopotamya'nın güneyinde MÖ 6. binyılın sonlarına doğru ortaya çıkmış, Neolitik ve Kalkolitik çağlar arasında bir geçiş evresi olarak kabul edilen önemli bir kültürdür.

Bu kültür, Kuzey Mezopotamya'daki Halaf Kültürü’nün geç evresiyle çağdaş olup, özellikle teknoloji, sanat, mimari, ticaret ve toplumsal örgütlenme alanlarında kayda değer gelişmelerin yaşandığı bir dönemi temsil eder.

Ubeyd Dönemi'nde;

Kerpiç mimari yaygınlaşmış,

İlk tapınak yapıları ortaya çıkmış,

Tarım temelli köy yaşamı, sulama sistemleriyle desteklenerek gelişmiştir.

Seramik üretiminde stilize bezemeler ve boyalı çanak çömlekler öne çıkar.

Bu dönemdeki yerleşim yerleri, daha büyük ve planlı yapılar içermesiyle, erken kentsel organizasyonun habercisi olarak kabul edilir.

Ubeyd Kültürü’nün etkileri, Mezopotamya'nın dışına taşarak Anadolu, İran ve Levant gibi geniş bir coğrafyada iz bırakmıştır. Bu da kültürün sadece yerel değil, aynı zamanda bölgesel ölçekte de etkili olduğunu göstermektedir.