Mancınık nedir?

1. Mancınık: Savaşlarda top icat olmadan önce, kale duvarlarını dövmek için taşlar, gülleler atmakta kullanılan, ağaçtan yapılmış yaylı ve kollu, tekerlekli büyük savaş ve savunma aleti. 

Uzun mesafelere taş ya da madeni gülle fırlatan mancınığa ballista denmektedir. 

2. Mancınık: Taş gülle, mızrak gibi çeşitli malzemeleri fırlatmakta kullanılan savaş aygıtı.

İlk kez MÖ 4. yüzyılda Yunanlılar tarafından geliştirildiği sanılmaktadır.

Mancınık, gerilmiş bir ağaç kirişin ya da burulmuş bir halatın aniden serbest bırakılması ilkesine dayalı olarak çalışıyordu. Yunanlılarda mızrak ya da uzun ok fırlatmakta kullanılan ağır mancınıklar sağlam bir sehpaya tutturulmuş dev bir arbaletten oluşuyordu.

Romalıların kullandıklar ağır mancınıklarda (ballista) ise arbelet yerine, burulmuş halatlardan yararlanılıyordu; bu halatlar, birbirine uçlarından gergin bir iple bağlanmış iki ahşap kolu geriyor, halat boşaldığında kollar ileri sıçrıyor, böylece kolların arasındaki ipe yerleştirilen mızrak ileri fırlıyordu.

Bu tür mancınıklarla ağır taş gülleler de fırlatılabiliyordu; örneğin böyle bir mancınıkla 120 kilogram ağırlığındaki bir gülleyi 450 metre uzağa atmak olanaklıydı.